Silence.

"(...) Czekolada jako cukier prosty powoduje bardzo szybkie uwalnianie glukozy do organizmu. Czas potrzebny na tę reakcję wynosi około 1,5 min. Wiadomym jest, że paliwem dla naszego mózgu jest glukoza. Uwolnione więc duże dawki glukozy powodują przypływ energii w naszym organizmie oraz uczucie "zadowolenia" naszego mózgu. Stąd uczucie poprawienia humoru po zjedzeniu czekolady. (...)".

BZDURA!

Zjadłam przed chwilką całą tabliczkę czekolady w kilka minut i czuję się tak samo chujowo jak się czułam, zanim to zrobiłam.
Tylko teraz zostałam jeszcze dodatkowo oszukana. :(

Show must go on!

Tak sobie pomyślałam, że przy takiej okazji wypadałoby napisać parę słów. Swego rodzaju podsumowanie. Ale po głębszym namyśle nie zamierzam się rozdrabniać. ;]
Dziś kończę bycie nastolatką (wg kalendarza) i zaczynam tak naprawdę kolejny etap. To się tylko tak mówi, że to jedynie data, cyferki etc., jednak jest jakieś poczucie inności. Czuję się staro, ot co. :D Teraz będzie leciało z górki, będę mieć coraz więcej zmarszczek i w ogóle. :D A tak serio... Przez trzy lata (patrząc wstecz) moje urodziny nie były kolorowe. Każde z nich przepłakałam przez pewne sytuacje. Zastanawiałam się, czy to jakiś cholerny pech, jednak zrozumiałam, że chyba zbyt wiele wymagałam od tego dnia. Chciałam, aby był idealny - no bo jak, urodziny, a ma być niemiło? Zapewne było jak zwykle, tylko przy takiej skali porównawczej dni te wypadały o wiele gorzej niż ma to miejsce na co dzień. I w ten sposób dołowało mnie to jeszcze bardziej niż jakikolwiek inny dzień w roku. Postanowiłam, że od tych urodzin nie będę oczekiwać wiele i będą po prostu spokojne. Życzenie mam w zasadzie tylko jedno, ale urodzinowe życzenia mają to do siebie, że się nie spełniają. :) Zresztą wczoraj takie stwierdzenie usłyszałam nawet od sześciolatka... W każdym razie, moje życzenie pozostanie sobie cichutkie, niewypowiedziane. Jeśli ma się spełnić, to się spełni w swoim czasie i nawet to, że nie zdmuchnę świeczek na urodzinowym torcie (którego nie przewiduję, już nie te lata ;)) nie powinno zaszkodzić.

We can't live this way forever.

! ! !

a kysz a kysz A KYSZ !

The Third Wave.

Uhuhu, nie wiem co się dzieje, ale od jakiegoś czasu najchętniej nie wypuszczałabym kamery z ręki. Jeśli nie mam możliwości niczego filmować, siedzę i piszę scenariusze (co prawda nic wielkiego, ale ćwiczenia czynią mistrza, ha!), wymyślam nowe historie, po prostu coś tworzę. Gorzej, że z realizacją trudniej. Pomijając już ludzi, których trzeba skrzyknąć do roboty, znalezienie odpowiednich aktorów, to zazwyczaj moje pomysły są ciężkie do wykonania ze względu na choćby dekoracje i kostiumy. Na razie myślę nad tym, jak zrobić siedzibę samego Lucyfera, a także jak przedstawić archaniołów. Nie wiem, czy kombinować marne skrzydła, czy liczyć na cud i trafić na kogoś, kto przy montażu będzie mógł poczarować i stworzyć takie detale komputerowo. Ale z drugiej strony to też ryzyko, bo jeśli nie wyjdzie, to będę musiała kręcić od nowa wszystko, a to nie jest takie proste. Nie chcę bawić się w czarnowidztwo, jednak wolę być przygotowana na każdą ewentualność. Temat do przemyślenia. ;]

Holding on.

Zmieniam pracę! Tak, w końcu! :D Co prawda nie wiem jeszcze, co będę robić na pewno, ale ten tydzień jest ostatnim tygodniem w mojej karierze w tym kinie. Nie zamierzam pracować w miejscu, w którym dostaję co chwilkę opierdol za coś, czego nie zrobiłam. I to tylko dlatego, że mam odwagę powiedzieć szefostwu w twarz, gdy mi coś nie pasuje. Wiem, że tak się nie powinno robić dla własnego dobra, ale często nie mogę się opanować i samo tak wychodzi. ;]
Ale teraz koniec z tym, muahah. Jeszcze na do widzenia pooglądam sobie najnowsze filmy (a co, do samego końca należy korzystać z dostępnych przywilejów :D) i mogę się wynosić. Już czuję się lepiej z myślą, że to koniec.
Dla odmiany (:P) w edukacji też zmiany. Przeniosłam się na zaoczny tryb nauki, przez co mam teraz mały bałagan w zaliczeniu warsztatów i będę dziś kombinować jak to rozwiązać. :P Ale dzięki tej zmianie będę miała więcej czasu na filmowanie i tworzenie portfolio, a co za tym idzie - w jakiś tam sposób większe szanse na dostanie się na reżyserię za rok. ;] Tadaa. :D

I won't believe the horror that I see, is more than your poison inside me.

- Wiesz, kochanie - powiedział, uśmiechając się do własnych myśli - może i jestem reliktem przeszłości i zapomnianym bogiem martwej religii, ale wiem, że nie zawsze trzeba wygrywać, aby zostać zwycięzcą. Czasem wystarczy, że inni przegrają.

Jakub Ćwiek, "Kłamca 2".

Polecam, skarbnica naprawdę wielu mądrych rzeczy.

Goes without saying.

Nakręciłam dziś etiudkę, o której wspomniałam parę notek temu. Jak zwykle nie wyszło to tak jak chciałam, jednak jestem bardzo wdzięczna znajomym, że się postarali zagrać najlepiej, jak umieli. Może to po prostu ja nie daję rady technicznie, nie wiem. Pewnie średni (jeśli nie kiepski) będzie ze mnie reżyser. Mimo to będę próbować, co mi pozostaje.
[cut;]]

The boy that you loved is the man that you fear.

- Co robisz?
- Staram się w Tobie nie zakochać.

Dzień upłynął raczej w porządku. Rano pojechałam na próbę pewnej kapeli, gdzie starałam się o jeden z wokali. Nie wiem jak wyszło, pan lider powiedział, że muszą to przemyśleć. Jednak nie jestem pewna, czy chciałabym z nimi grać, gdyż pan lider to buc, basista to mruk, perkusista jest trochę zbyt mało otwarty na sugestie, jedynie drugi gitarzysta okazał się w porządku. A wiadomo, że zespół to ma być zespół, a nie paru ludzi będących gdzieś obok siebie. Zobaczymy.